Ελληνες Ζωγραφοι..ΘΕΟΦΙΛΟΣ

Ο Θεόφιλος (Χατζημιχαήλ) είναι ο πιο γνωστός έλληνας λαϊκός ζωγράφος. Γεννήθηκε μεταξύ 1868 και 1871 στη Βαρειά Μυτιλήνης. Ήταν το μεγαλύτερο από τα οκτώ παιδιά του Γαβριήλ και της Πηνελόπης Χατζημιχαήλ. Ο πατέρας του ήταν τσαγκάρης και η μητέρα του κόρη αγιογράφου.Τα παιδικά του χρόνια ήταν δύσκολα, λόγω της ισχνής του κράσης, αλλά και της αριστεροχειρίας του. Ο αριστερόχειρας εκείνη την εποχή εθεωρείτο μειονεκτικό άτομο και προκαλούσε αρνητικά σχόλια στον περίγυρό του. Οι γονείς, αλλά και οι δάσκαλοί του προσπάθησαν με καταπιεστικό και συχνά βίαιο τρόπο να του αλλάξουν χέρι γραφής και να τον κάνουν δεξιόχειρα. Ο μικρός Θεόφιλος κλείστηκε στον κόσμο του και βρήκε αποκούμπι στη ζωγραφική.Πολύ νέος, ακόμη, δραπετεύει από τη Μυτιλήνη και φεύγει για τη Σμύρνη, την πόλη με τους χιλιάδες Έλληνες, που είναι το οικονομικό κέντρο της Μικράς Ασίας. Δουλεύει θυροφύλακας στο ελληνικό προξενείο και παράλληλα ζωγραφίζει. Στη Σμύρνη, ο Θεόφιλος θα διαμορφώσει την εικαστική του γλώσσα και το βασικό του θεματολόγιο, από τον κόσμο της αρχαιότητας, του Βυζαντίου και της νεώτερης Ελλάδας. Τότε κάνει τη ζωγραφική επάγγελμά του.Με το ξέσπασμα του Ελληνοτουρκικού πολέμου το 1897 φεύγει για την Ελλάδα, με την πρόθεση να καταταγεί εθελοντής. Πριν προλάβει να γνωρίσει τα πεδία των μαχών, ο πόλεμος τερματίζεται. Αποφασίζει να μείνει στον Βόλο, πλούσιο αγροτικό και βιομηχανικό κέντρο στις αρχές του 20ου αιώνα. Ζει μέσα στη φτώχεια και ζωγραφίζει για ψίχουλα στους τοίχους μαγαζιών του Βόλου και του Πηλίου. Παράλληλα, διασκεδάζει τους κατοίκους και γίνεται αντικείμενο αστεϊσμών με το παράξενο φέρσιμο, αλλά και τις φορεσιές του. Από νέος ακόμη, ο Θεόφιλος υιοθετεί τη φουστανέλα ως καθημερινό ένδυμα, ενώ τις Απόκριες του αρέσει να ντύνεται Μέγας Αλέξανδρος, με στολή δικής του επινοήσεως.Τα οικονομικά του καλυτερεύουν κάπως, όταν ένας πλούσιος γαιοκτήμονας της Μαγνησίας, ο Γιάννης Κοντός, του αναθέτει το 1912 την τοιχογράφηση του σπιτιού του στην Ανακασιά. Ο Θεόφιλος ζωγραφίζει σκηνές από την Επανάσταση του '21, αρχαίους θεούς και τοπία. Σήμερα, η οικία Κοντού είναι το Μουσείο Θεόφιλου στον Βόλο.Το 1927, μη μπορώντας να αντέξει ένα χοντρό αστείο που έγινε εις βάρος του, εγκαταλείπει τον Βόλο και επιστρέφει στη γενέτειρά του Μυτιλήνη. Λέγεται ότι κάποιος, για να διασκεδάσει τους θαμώνες ενός καφενείου, έριξε τον Θεόφιλο από μια σκάλα, όπου ήταν ανεβασμένος και ζωγράφιζε.Εν τω μεταξύ, ο ζωγράφος Γιώργος Γουναρόπουλος μιλά με ενθουσιασμό για το έργο του Θεόφιλου στον μυτιληνιό Στρατή Ελευθεριάδη σημαίνοντα τεχνοκριτικό στο Παρίσι με το γαλλικό όνομα Τεριάν. Ο Ελευθεριάδης είναι ο άνθρωπος που επιβάλλει τον Θεόφιλο και θα τον κάνει γνωστό, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό. Του αγοράζει χρώματα, πινέλα και πανιά και αναθέτει στον πατέρα του να του στέλνει στο Παρίσι όσα έργα ζωγραφίζει. Τότε παρατηρείται και μία στροφή στη θεματολογία του Θεόφιλου. Τα ιστορικά και ηρωικά θέματα δίνουν τη θέση τους στα πιο οικεία, τα καθημερινά, τα κοντινά.Μόλις άρχισε να του χαμογελά η τύχη, ο Θεόφιλος βρέθηκε νεκρός στο άθλιο καμαράκι του, στις 24 Μαρτίου 1934. Η νεκροψία έδειξε ανακοπή καρδιάς.Στις 20 Σεπτεμβρίου 1935 δημοσιεύεται συνέντευξη του Τεριάντ στην εφημερίδα «Αθηναϊκά Νέα», στην οποία χαρακτηρίζει τον Θόφιλο «μεγάλο έλληνα ζωγράφο». Ένα χρόνο αργότερα οργανώνεται έκθεσή του στο Παρίσι. Ο μεγάλος αρχιτέκτονας Λε Κορμπιζιέ γράφει σε άρθρο του για τον Θεόφιλο «...Είναι ζωγράφος γεννημένος από το ελληνικό τοπίο. Μέσω του Θεόφιλου, ιδού το τοπίο και οι άνθρωποι της Ελλάδας: κοκκινόχωμα, πευκότοπος και ελαιώνας, θάλασσα και βουνά των θεών, άνθρωποι που λούονται σε μια τολμηρά επικίνδυνη ηρεμία….». Ο Γιώργος Σεφέρης και ο Γιάννης Τσαρούχης εκφράζονται εγκωμιαστικά για την τέχνη του.Στις 3 Ιουνίου 1961 ο Θεόφιλος περνά τις πύλες του Λούβρου για μία μεγάλη αναδρομική έκθεση. Σήμερα, έργα του υπάρχουν διάσπαρτα σε πολλά μουσεία (Βαρειάς στη Μυτιλήνη και Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης στην Αθήνα), καθώς και σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό

ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟ

Εχοντας ζήσει πολλά χρόνια στο Κυκλαδίτικο αυτό νησί(2004-2011) περάσαμε εκεί αρκετές φορές το Πάσχα..Το Πάσχα στο νησί μπορείς να το καταλάβεις,να το νιώσεις,να το ζήσεις με όλη την κατάνυξη που απαιτούν οι μέρες αυτές..Σε όλα τα μέρη του νησιού τα σπίτια ετοιμάζονται για την Ανάσταση..Ασβεστώνονται τα μαρμάρινα και πέτρινα στενά σοκάκια της Παροικιάς και των χωριών από τους ιδιοκτήτες των σπιτιών όπως ασβεστώνονται και τα σπίτια της πόλης και οι δουλειές γίνονται καθημερινά μέχρι τη μέρα της Μ.Πέμπτης..Εκείνη τη μέρα οι γυναίκες όπως και σε όλη την Ελλάδα βάφουν τα αυγά κάνουν τσουρέκια..Οι 'Ελληνες και οι ξένοι τουρίστες επικέπτονται το νησί και το Ιερό προσκύνημα της Παναγίας της Κατοπολιανής -όπως τη λένε η ντόπιοι- ή Εκατονταπυλιανής..
Και φτάνουμε στη Μεγάλη Παρασκευή..Μέρα που ο επιτάφιος τιμάται ιδιαίτερα όπως σε όλη την Ελλάδα και στο Χριστιανικό Ορθόδοξο κόσμο..Πλήθος Ελλήνων και ξένων τουριστών ακολουθούν τους επιτάφιους της Παροικιάς,της Νάουσσας,της Αγκαιριάς,Λευκών ,Κωστου κλπ.
Εμείς όμως δεν μέναμε στην πόλη..Πηγαίναμε στα χωριά της Μάρπησσας ,των Μαρμάρων και των Λευκών και παρακολουθούσαμε εκεί τον Επιτάφιο θρήνο ,ακολουθούσαμε εκεί τη λιτανεία..Αιτία η μυσταγωγία του Επιτάφιου θρήνου στις μικρές εκκλησίες των χωριών του νησιού που το συνδράμει ακόμα περισσότερο ένα έθιμο..Η αναπαρασταση των ημερών των Παθών του Κυρίου μας..

Με την έξοδο του Επιταφίου ΞΕΚΙΝΆ μια πορεία μέσα στη νύχτα στα στενά -φωταγωγημένα από μικρά φαναράκια και μικρά ρεσώ κεράκια -σοκάκια των χωριών αυτών και στα μάτια σου ξεδιπλώνονται όλες οι εικόνες των Παθών..Σε κάθε στροφή του δρόμου παιδιά ντυμένα με την ενδυμασία της εποχής εκείνης αναπαριστούν τη ζωή Του..Κάθε στιγμή σαν ζωντανός πίνακας ζωγραφικής με παιδιά όλων των ηλικιών να στέκουν ακίνητα ,αμίλητα..Η Ανάσταση του Λαζάρου,η είσοδος στα Ιεροσόλυμα,ο Μυστικός Δείπνος,η προσευχή στο Όρος των Ελαιών ,Η Σύλληψή Του,ο Πόντιος Πιλάτος και μετά ένας υπόκωφος ήχος ΑΚΟΎΓΕΤΑΙ ΚΑΙ ΣΙΩΠΉ ΑΠΛΏΝΕΤΑΙ ΣΙΓΆ ΣΙΓΆ...Ο ήχος απο το χτύπημα ενός μαστιγίου σκίζει τον αέρα και αντικρύζεις το Χριστό που έχει στους ώμους Του το Σταυρό του Μαρτυρίου να ανεβαίνει το Γολγοθά ενώ πιο πάνω,στο μικρό λόφο, διακρίνεις τις φιγούρες των 2 σταυρωμένων ληστών και τη θέση ανάμεσά τους άδεια κενή..Η βουβαμάρα και η σιωπή των πιστών σκίζει τον αέρα όπως το μαστίγιο του Ρωμαίου..Είμαστε εκεί,δίπλα Του εκείνη τη στιμή όπως οι μαθητές του που παρακολουθούσαν δακρυσμένοι την πορεία Του ..Δεν μιλάς εκείνη τη στιγμή,δεν συζητάς..Όλα παύουν να έχουν σημασία..Και στα αυτιά σου ακούγεται ο ήχος του μαστιγίου καθώς ξεμακραίνεις..Και ξέρεις τι θα δεις στην επόμενη στροφή και σιωπάς ακόμα περισσότερο..Σκύβεις το κεφάλι και μια προσευχή αθελά σου ανέβαίνει στο στόμα σου..Πριν φτάσεις ήδη γνωρίζεις και με σκυφτό το κεφάλι σταματάς και αντικρύζεις τη Σταύρωσή του..Η θέση ανάμεσα στους ληστές έχει καλυφθεί.. Δεν μπορείς να πεις τίποτα..Το φως κόκκινο φωτίζει το πρόσωπό Του όπως το αίμα Του έτρεχε από τις πληγές Του..Δεν είναι ένα παιδί εκείνη την ώρα επάνω στο Σταυρό,δεν ανρικρύζεις έναν έφηβο,δεν νιώθεις ότι βλέπεις μια αναπαράσταση..Βλέπεις την ίδια Του την υπέρτατη θυσία για τη δική μας σωτηρία.Βλέπεις το ίδιο το πρόσωπο Του να έχει γείρει στο πλάι μετά το "ΤΕΤΈΛΕΣΤΑΙ"..Προχωράς συγκινημένος,σιωπηλός,σκέφτεσαι τι έκανε για την ανθρωπότητα..Πιο κάτω ? Η Αποκαθήλωση ..Και θες να τρέξεις να Τον τυλίξεις ,να Του σκουπίσεις το πρόσωπο από τα αίματα και να παρηγορήσεις τη μητέρα Του ,την Παναγία που στέκει πεσμένη πάνω στο σώμα του παιδιού Της..
Μα δεν μπορείς..Συνεχίζεις την πορεία του Επιταφίου..Έχεις και άλλα να βιώσεις..Πιο κάτω ο Ιούδας κρεμασμένος από τις τύψεις και τα 30 αργύρια στο χώμα .Ακολουθεί η ταφή Του, ο ανοιχτός τάφος Του με τους Ρωμαίους να κοιμούνται βαθιά και τον άγγελο να λέει τα νέα στις μυροφόρες...Και η πορεία τελειώνει με την Ανάστασή του..Γυρνάς στην εκκλησία και δεν έχεις καταλάβει πότε πέρασες όλα αυτά τα μικρά κάτασπρα στενά παρά μόνο το μυαλό σου μένει εκεί πίσω ..Σε ό,τι άφησες ,σε ό,τι έζησες έστω και για λίγο..Περνάς κάτω απο τη σινδόνη του Επιτάφιου σκυφτός και με ανάμικτα συναισθήματα..

Η ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΕΠΙΤΑΦΙΟΥ ΣΤΗ ΜΑΡΠΗΣΣΑ

Ένα είναι το σίγουρο..Ποτέ δεν θα μπορέσεις να μεταφέρεις όσα έζησες σε όσους δεν το δούν με τα μάτια τους.Επιστρέφεις στο σπίτι σου και ξέρεις ότι έζησες έστω και λίγο μέσα από τις αναπαραστάσεις το Θείο Δράμα όπως το έζησαν όσοι ήταν κοντά Του πριν 2000 χρόνια..
Η ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΕΠΙΤΑΦΙΟΥ ΣΤΙΣ ΛΕΥΚΕΣ

Έτσι τα εζησα εγώ και θα είναι κάτι που πάντα θα θυμάμαι όσα χρόνια και αν περάσουν..

Τα 10 πιο περίεργα πασχαλινά έθιμα του κόσμου!

Γεια σας...


Μπορεί στην Ελλάδα το Πάσχα να σημαίνει Ανάσταση του Θεανθρώπου και… λουκούλλεια γεύματα με ψητό κατσίκι στη σούβλα, κόκκινα αβγά και αδιάκοπο χορό, αλλά σε ορισμένες γωνίες του πλανήτη οι παραδόσεις του Πάσχα κρύβουν πολλές ιδιομορφίες.

1. Τσεχία- Ουγγαρία-Σλοβακία: Το «ξύλο» είναι… υγεία.

Ένα από τα πιο περίεργα έθιμα του Πάσχα συμβαίνει στην Τσεχία, την Ουγγαρία και τη Σλοβακία. Η παράδοση προστάζει οι άνδρες να μαστιγώνουν(!) τις γυναίκες τους τη Μεγάλη Δευτέρα. Αφού τις βρέξουν με μπόλικο νερό, έπειτα τις μαστιγώνουν με χειροποίητα μαστίγια, φτιαγμένα από ιτιά και διακοσμημένα με κορδέλες στα άκρα τους. Το μαστίγωμα έχει συμβολική σημασία. Σύμφωνα με το θρύλο οι γυναίκες μαστιγώνονται από τους συζύγους τους, ώστε να διατηρούν την ομορφιά και την υγεία τους την επόμενη χρονιά. Η ομορφιά θέλει θυσίες!!!

2. Φινλανδία: Βγήκαν έξω οι δαίμονες!

Στη Φινλανδία τα παιδιά μασκαρεύονται και ζητιανεύουν στους δρόμους, ενώ στα χέρια τους κρατούν δύο μπαγκέτες. Στην δυτική, μάλιστα, Φινλανδία τα πυροτεχνήματα είναι το κέντρο της προσοχής. Η παράδοση έχει και εδώ συμβολική σημασία, αφού σκοπός των κρότων και των πυροτεχνημάτων είναι να τρομάξουν τις μάγισσες που περιφέρονται ελεύθερες στο χρονικό διάστημα μεταξύ Μεγάλης Παρασκευής και Μεγάλου Σαββάτου.

3. Ισπανία: Ο χορός του θανάτου.

Τη Μεγάλη Τρίτη στην Ισπανία λαμβάνει χώρα ένας παραδοσιακός χορός -ο χορός του θανάτου- μέσα στους στενούς μεσαιωνικούς δρόμους. Κάθε άτομο που παίρνει μέρος στο χορό είναι μασκαρεμένο. Στο τέλος η παρέλαση καταλήγει σε μια πελώρια συγκέντρωση μασκαρεμένων σκελετών που κρατούν στα χέρια τους κουτιά γεμάτα στάχτη. Ο χορός αρχίζει τα μεσάνυχτα και συνεχίζεται για τρεις ώρες, μέχρι τις τρεις το πρωί που τα φαντάσματα προκαλούν την Αγία Τριάδα.

4. Γαλλία: Ομελέτα να φάνε και οι κότες!

Περισσότερα από 4.500 αβγά χρησιμοποιούνται για την παρασκευή μιας γιγαντιαίας ομελέτας στους δρόμους της πόλης Χοξ, στη Γαλλία. Το γεύμα προορίζεται να σιτίσει 1.000 άτομα, ενώ το ψήσιμο γίνεται στην κεντρική πλατεία της πόλης.

5. Ελβετία: Το άγιο νερό

Σε ολόκληρη την Ελβετία αλλά ιδιαίτερα στα μικρά χωριά οι ντόπιοι μετατρέπουν τις βρύσες τους σε «πασχαλινά πηγάδια». Πιο συγκεκριμένα, βάφουν τις όψεις των πηγών και τοποθετούν λουλούδια για τη διακόσμησή τους. Σκοπός είναι να γιορτάσουν το συμβολισμό του νερού αλλά και τη σημασία του για τις ξηρές περιοχές των Άλπεων.

6. Γερμανία: Ανακύκλωση των χριστουγεννιάτικων δέντρων

Από την παραγωγή στην κατανάλωση αλλά και στην ανακύκλωση. Στη Γερμανία η παράδοση προβλέπει την καύση των χριστουγεννιάτικων δέντρων την περίοδο του Πάσχα. Συμβολίζει την νίκη της όμορφης και ηλιόλουστης άνοιξης έναντι των κρύων γκρίζων ημερών του χειμώνα.

7. Λετονία: Τσούγκρισμα αβγών με συνέπειες…

Το παραδοσιακό έθιμο του τσουγκρίσματος αβγών επικρατεί και στη Λετονία με τη διαφορά ότι αναδεικνύεται σε ένα παιχνίδι για γερά νεύρα – κάτι σαν ρώσικη ρουλέτα! Οι παίκτες δένουν τα ημι-βρασμένα αβγά σε μια κλωστή και τα τσουγκρίζουν από απόσταση. Νικητής όπως αντιλαμβάνεστε είναι αυτός που θα σπάσει το αβγό του αντιπάλου του, ωστόσο ο χαμένος έχει να πληρώσει… το λογαριασμό του καθαριστηρίου!!!

8. Βρετανία: Το φιλί «βασανιστήριο»

Στην πόλη Χάνγκερφορντ οι νεοδιορισμένοι αστυνομικοί καλούν όλους τους άνδρες στο Δημαρχείο της πόλης, σφυρίζοντας ένα χαρακτηριστικό σύνθημα με τη σφυρίχτρα τους. Δύο άντρες επιλέγονται να παρελάσουν σε όλη την πόλη μοιράζοντας πορτοκάλια στις διερχόμενες κυρίες. Σε αντάλλαγμα παίρνουν ένα φιλί! Αναρωτιέμαι αν υπάρχουν άνδρες που δεν θέλουν να συμμετέχουν στην παρέλαση αυτή!

9. Βερμούδες: Το πέταγμα του χαρταετού

Τη Μεγάλη Παρασκευή στο βρετανικό υπερπόντιο έδαφος των Βερμούδων οι κάτοικοι πετάνε πολύχρωμους χαρταετούς, συμβολίζοντας την Ανάληψη του Χριστού στον ουρανό. Η ιστορία λέει ότι ο «δάσκαλος» χρειαζόταν ένα απλό αλλά διαρκές σύμβολο για να βοηθήσει τους μαθητές του να κατανοήσουν την Ανάληψη. Έτσι, έφτιαξε έναν χαρταετό, τον διακόσμησε με την εικόνα του Χριστού και τον πέταξε στον ουρανό.

10. Πολωνία: Το μεγαλύτερο μπουγέλο!

Στην Πολωνία κατά τη διάρκεια του Πάσχα καλό θα είναι να έχετε μαζί σας… μια πετσέτα, μια ομπρέλα ή ένα αδιάβροχο! Ειδικότερα, τη Δευτέρα του Πάσχα, όπου λαμβάνει χώρα ένα περίεργο έθιμο: Το Smingus-dyngus εφαρμόζεται από τον 15ο αιώνα και κατά τη διάρκειά του τα αγόρια μπουγελώνουν τα κορίτσια!

πηγή: pyles.tv
Πολλά Φιλάκια Λίλα!!!

Ποντιακή λύρα!!!

Γειά σας...


Η Ποντιακή λύρα είναι το κατ΄ εξοχήν μουσικό λαϊκό όργανο των Ελλήνων του Πόντου που ανήκει στην κατηγορία των εγχόρδων τοξοτών μουσικών οργάνων, δηλαδή που χειρίζονται με τόξο (κοινώς δοξάρι, ποντιακά: τόξα). Το μήκος του κυμαίνεται από 55 μέχρι 60 εκατοστά.
Η λύρα δεν είναι το μοναδικό όργανο αλλά είναι το πιο συνηθισμένο όργανο γιατί το παίζουν σε πολλές εκδηλώσεις και το νταούλι μαζί είναι τα πιο κύρια

Ειρήνη

Αν κουκουλωθείς, ο μπαμπούλας δεν θα σε δει.
Γι’ αυτό κάθε βράδυ, όταν οι γονείς μας έκλειναν με το ζόρι την τηλεόραση από νωρίς και τα φώτα έσβηναν, το κάτω μέρος του κρεβατιού και το εσωτερικό της ντουλάπας γινόταν σκηνικά του δικού μας καθημερινού θρίλερ. Ευτυχώς, είχαμε βρει το πιο αποτελεσματικό όπλο: Καλυπτόμασταν ολόκληροι με το πάπλωμα και έτσι τα αλά Μπαμπούλας ΑΕ τέρατα έμεναν μακριά μας. Μετά από λίγη ώρα, όταν ο αέρας λιγόστευε κάτω από τα σκεπάσματα, μπορούσαμε δειλά-δειλά να κρυφοκοιτάξουμε με το ένα μάτι, για να δούμε ότι όντως το ανυπέρβλητο ξόρκι σας έπιασε τόπο.


Αν δεν κοιμηθείς το μεσημέρι…
Θα σε πάρει ο Μεσημεράς, σύμφωνα με τις εμπειρίες πολλών γνωστών μου που μου μετέδωσαν αυτή την λαμπρή παραλλαγή του τιμωρού άτακτων παιδιών που δεν υπακούν τους γονείς τους. Κι αν κάποια στιγμή έκανες την επανάστασή σου και έλεγες πως δεν σε νοιάζει, η μαμά ξεσκόνιζε τις υποκριτικές της ικανότητες και πήγαινε αποφασισμένη προς το τηλέφωνο, σχημάτιζε στο καντράν το 141 και έλεγε «τώρα θα δεις, τον παίρνω τηλέφωνο», όσο στην άκρη της άλλης γραμμής, η γνωστή κυρία έλεγε «στον επόμενο τόνο η ώρα θα είναι τρεις παρά δέκα και τριάντα δευτερόλεπτα».


Δεν πειράζει που χτύπησες. Μεγάλωσες!!!
Χμμ… Παρ’ ότι όσο περισσότερο το σκέφτομαι, τόσο πιο παράλογος μου φαίνεται ο συνειρμός, για έναν περίεργο λόγο, αυτή η παρηγοριά πάντα έπιανε. Έτσι, δεν πείραζε αν το γόνατο ήταν πάντα ματωμένο, τα χέρια γρατζουνισμένα και όλο το σώμα έπρεπε να καλυφθεί με μπεταντίν και κακάδια . Σημασία είχε ότι μετά την πτώση ήσουν (μερικά δευτερόλεπτα) μεγαλύτερος.


Αν δεν φας όλο το φαγητό σου…
Η συνέχεια σε αυτή τη φράση εξαρτάται από το πού μεγαλώσατε και από τα παραμύθια που με την σειρά τους είχαν ακούσει και οι δικοί σας γονείς όταν ήταν μικροί. Έτσι, πιθανότατα αν αφήνατε άθικτες τις μπάμιες ή τις φακές σας (τι μαρτύριο), θα σας έπαιρνε ο γύφτος, η αρκούδα, ο λύκος, ο γέρος, ο Καραδόντας(!) και άλλα τέρατα της ελληνικής φαντασίας. Η μοίρα επίσης όριζε ρητά πως αν αφήσεις την τελευταία σου μπουκιά αφενός αφήνεις την δύναμή σου και αφετέρου «θα σε παρατήσει ο γαμπρός/η νύφη».

Μπορείς να πετάξεις.
Αν προσπαθήσεις πολύ, αν βρεθείς σε ανοιχτό μέρος και κουνήσεις με υπομονή και επιμονή τα χέρια σου πάνω-κάτω όπως κάνει ο αετός του Σφακιανάκη, μπορείς να πετάξεις. Το ότι ποτέ δεν τα κατάφερες, για να ξέρεις, σημαίνει ότι ποτέ δεν προσπάθησες αρκετά.

Όλα θα πάνε καλά.
Όλα τα παραμύθια είχανε happy end και ζούσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα. Πώς να φανταστούμε ότι τελικά υπάρχουν πραγματικά βάσανα που θα μας ταλαιπωρήσουν από την εφηβεία και μετά; Άλλωστε, ήταν τόση η αθωότητά μας, που δεν μπαίναμε καν στον κόπο να σκεφτούμε: Γιατί είναι χαρούμενο τέλος ο γάμος; Μόνο η Σταχτοπούτα φορούσε 38,5; Μήπως τα τρία γουρουνάκια, αφού σώθηκαν από τον λύκο και χαρήκαμε, έγιναν τα μπριζολάκια που μετά από λίγο φάγαμε στο οικογενειακό τσιμπούσι; Σε κάθε περίπτωση πάντως, η λογική μας δεν ήταν λανθασμένη. Είναι αυτή που θα έπρεπε να έχουμε και τώρα, για να μην σταματήσουμε να είμαστε αισιόδοξοι: Όλα θα πάνε καλά.


ΦΙΛΑΚΙΑ ΜΑΡΙΑ!!!

Ρούχα παρέλασης!!!

Γειά σας...

Οπός ξέρουμε αύριο στης 25 Μαρτίου μια γιορτή πάρα πολύ σημαντική


Όποιοι κάνουν παρέλαση πρέπει να γνωρίζουν τα ρούχα που θα φόρέσουν.Ας αρχίσουμε λοιπόν.

1)Φοράμε ένα καλτσόν άσπρο.
2)Μια φούστα μπλε.
3)Ένα πουλόβερ μπλε
4)Ένα πουκαμισάκι άσπρο το οποίο θα το φορέσουμε κάτω από το μπλε πουλόβερ μας.
4)Ένα παπουτσάκι μαύρο
5)Και μεμπρφον τα μαλλιά μας μπορούμε να τα κάνουμε όπως θέλουμε και μπορούμε να φορέσουμε μία κορδελίτσα άσπρη,μία άσπρη στέκα κτλπ.

Πολλά Φιλάκια Λίλα!!!

Το σπήλαιο του Δράκου στην Καστοριά

Η Σπηλιά του Δράκου ανακαλύφθηκε το 1940 από κατοίκους της Καστοριάς και πήρε το όνομά της από την είσοδό της που βρίσκεται ακριβώς δίπλα στη λίμνη και έχει τη μορφή στόματος δράκου. Σύμφωνα με την παράδοση, στο σπήλαιο υπήρχε ένα χρυσωρυχείο, που το φύλαγε ένας άγρυπνος δράκος. Βρίσκεται στη βόρεια πλευρά της χερσονήσου, κοντά στο παρεκκλήσι του Αγίου Νικολάου της Μονής της Παναγίας της Μαυριώτισσας.Η είσοδος απέχει περίπου είκοσι μέτρα από τις όχθες της λίμνης και 14 μέτρα από τον δρόμο. Στο εσωτερικό του υπάρχουν μεγάλα χερσαία και λιμναία τμήματα με εντυπωσιακό σταλακτικό διάκοσμο καθώς περιλαμβάνει επτά υπόγειες λίμνες, δέκα αίθουσες και πέντε διαδρόμους – σήραγγες. Η μεγαλύτερη αίθουσα του σπηλαίου έχει διαστάσεις 45χ17 μέτρα με το κεντρικό της τμήμα υπερυψωμένο και τις πλευρές της να καταλήγουν σε λίμνες. Η μεγάλη λίμνη του σπηλαίου που είναι και η βαθύτερη βρίσκεται δυτικά. Η θερμοκρασία εντός του Σπηλαίου είναι σταθερή όλες τις εποχές στους 16-18 βαθμούς Κελσίου, ενώ η υγρασία φτάνει στο 90%.Στο εσωτερικό του σπηλαίου του Δράκου εντοπίστηκαν παλαιοντολογικά κατάλοιπα, με κυριότερα τα οστά σπηλαίας άρκτου ή αρκούδας των σπηλαίων (Ursus Speleaus). Το είδος αυτό έζησε στην Ευρώπη κατά τη διάρκεια του Πλειστόκαινου και εξαφανίστηκε πριν από περίπου 10.000 χρόνια. Το όνομά της οφείλεται στο γεγονός ότι τα απολιθωμένα λείψανά της εντοπίζονται σχεδόν αποκλειστικά μέσα σε σπήλαια, όπου προφανώς διέμενε για περισσότερο χρονικό διάστημα, σε αντίθεση με την καφέ αρκούδα η οποία χρησιμοποιούσε τα σπήλαια μόνο κατά την διάρκεια της χειμερίας νάρκης. Υπολογίζεται ότι το βάρος των αρσενικών ζώων έφτανε τα 400-500 κιλά και των θηλυκών τα 200-250 κιλά. Ήταν κατά βάση φυτοφάγο και περιστασιακά σαρκοφάγο ζώο.Έχει μήκος 300 μ. φυσικής διαδρομής ενώ η έξοδος του επισκέπτη γίνεται μέσω τεχνητής σήραγγας 35μ. Η φυσική ομορφιά της διαδρομής οφείλεται στον πλούσιο σταλακτιτικό και σταλαγμιτικό διάκοσμο και τις τέσσερις λίμνες που συναντάμε. Ο επισκέπτης περνά όμορφα κατασκευασμένες γέφυρες, δύο συμπαγείς και μία πλωτή. Η έξοδος γίνεται μέσω τεχνητής σήραγγας που λειτουργεί ταυτόχρονα και ως μουσειακός χώρος με πληροφοριακό υλικό γύρω από την ιστορία, τον μύθο, τις φάσεις κατασκευής – αξιοποίησης του σπηλαίου και τα σπήλαια σε όλο τον ελλαδικό χώρο στα πλαίσια μιας προσπάθειας ευαισθητοποίησης των επισκεπτών γι΄ αυτά τα «μνημεία της φύσης».Η Σπηλιά του Δράκου στην Καστοριά είναι ένα από τα πιο σύγχρονα σπήλαια των Βαλκανίων, εξοπλισμένη με τα πιο σύγχρονα συστήματα ανακύκλωσης του αέρα και διατήρησης της ισορροπίας του κλίματος. Έχουν κατασκευαστεί ειδικές διαδρομές κατάλληλα διαμορφωμένες και μια πλωτή γέφυρα από την οποία μπορεί κανείς να δει τις επτά λίμνες που υπάρχουν μέσα στη σπηλιά.

Γεια σε όλους και καλή Σαρακοστή.Σήμερα είναι Καθαρά Δευτέρα 27 Φεβρουαρίου.Όλοι, είμαι σίγουρη,ότι ποθούσατε να βγείτε έξω και να πετάξετε το χαρταετό σας,που θα τον είχατε φτιάξει μετά τις οδηγίες που σας δώσαμε.Δυστυχώς ο καιρός όμως μας την έφερε πάλι και γι΄αυτό δεν βγήκαμε να υψώσουμε τους αετούς μας.Αλλά αυτό δεν μας χάλασε τη διάθεση.Εδώ έχω ένα τραγούδι του Μίκη Θεοδωράκη με τίτλο << ΧΑΡΤΑΕΤΟΙ>> για να μας κάνει να γελάσουμε και να γαληνέψουμε λίγο.

Η Αποκρια στο σχολείο μας

Σήμερα ήταν η πιο ωραία μέρα στο σχολείο . Η διευθύντρια μας, Γούτση Θεοδώρα μας έκανε έκπληξη τον αποκριάτικο χορό στο σχολείο. Κάναμε τις 4 πρώτες ώρες και μετά άρχισε ο ξέφρενος χορός με τραγούδια και παραδοσιακούς χορούς όπως ποντιακούς , ανατολικής Ρωμυλίας , νησιώτικους και άλλους . Περάσαμε καταπληκτικά και οι δάσκαλοι έμαθαν τα μυστικά ταλέντα μας . Αλλά και εμείς μάθαμε τα ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΑΛΕΝΤΑ των δασκάλων και βέβαια της κυρίας μας . ΕΛΠΙΖΩ Κ. ΘΕΟΔΩΡΑ ΝΑ ΤΟ ΞΑΝΆΚΑΝΕΤΕ.

Αγώνας τρεξίματος «o γύρος του Ξηρολιβάδου»

Αγώνας τρεξίματος «o γύρος του Ξηρολιβάδου»





Στον απόηχο της διοργάνωσης ΓΙΟΡΤΕΣ ΒΕΡΜΙΟΥ 2011 πραγματοποιήθηκε ο αγώνας τρεξίματος 1500 μέτρων με τίτλο  « Ο ΓΥΡΟΣ ΤΟΥ ΞΗΡΟΛΙΒΑΔΟΥ», όπου συμμετείχαν τριάντα (30) μικροί αθλητές και αθλήτριες.

Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε από τον  Π.Ο.Ξ. με υπεύθυνο αγώνων τον  Ξηρολιβαδιώτη Μαραθωνοδρόμο Αντώνιο Κουκουτέγο.

Η συμμετοχή των αθλητών υπήρξε ιδιαίτερα  ικανοποιητική παρά το γεγονός ότι ήδη πολλά παιδιά  είχαν αποχωρήσει  από το χωριό με το τέλος του καλοκαιριού.

Χορηγός του αγώνα ήταν το « Καφέ MCOZA» των αδελφών Τσιάρα, με την  αθλοθέτηση  των  μεταλλίων και την όλη υποστήριξη του αγώνα με χυμούς και νερά για τους συμμετάσχοντες.

Τα αποτελέσματα ήταν τα εξής:

Κατηγορία αγοριών Α΄, Β΄, Γ΄ δημοτικού.

1ος Καραούλας Ευθύμιος , 2ος Φουρκιώτης Στέργιος και 3ος Χ¨Αντωνίου Στέφανος.

Κατηγορία κοριτσιών Α΄, Β΄, Γ΄ δημοτικού.

1η Δαμιάλη Γεωργία , 2η Κουκουτέγου Ελένη και 3η Ντέλλα Χάϊδω.

Κατηγορία αγοριών Δ΄, Ε΄, Στ΄ δημοτικού.

1ος Παναγιωτίδης Ηλίας , 2ος Δισλόγλου Βασίλειος και 3ος Πετρακόπουλος Βασίλειος.

Κατηγορία κοριτσιών  Δ΄, Ε΄, Στ΄ δημοτικού.

1η Μπουτέλ Άννα , 2η Φουρκιώτη Θάλεια και 3η Ντέλλα Λίλιαν.

Κατηγορία αγοριών  Γυμνασίου.

1ος Παναγιωτίδης Αναστάσιος 2ος Τυφλίδης Χρήστος

Κατηγορία κοριτσιών  Γυμνασίου.

1η Παπαθεοφίλου Βάσω.

Ο ΠΟΞ δημόσια ευχαριστεί τους χορηγούς του αγώνα όπως επίσης όλους όσους συμμετείχαν αγωνιστικά και οργανωτικά αξιοποιώντας έτσι στο έπακρο τον ελεύθερο χρόνο των παιδιών και δημιουργικά τον χρόνο των ενηλίκων που συμμετείχαν στην διοργάνωση.

Λίλιαν Ντ.

ΟΙ ΠΙΤΕΣ ΣΤΟ ΞΗΡΟΛΙΒΑΔΟ ΜΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΠΟΥ ΚΡΑΤΕΙ

ΟΙ ΠΙΤΕΣ ΣΤΟ ΞΗΡΟΛΙΒΑΔΟ
ΜΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΠΟΥ ΚΡΑΤΑΕΙ

Με αυθόρμητη συμμετοχή και με διάχυτη την αγάπη προς την παράδοση αναβίωσε στο Ξηρολίβαδο η καθιερωμένη γιορτή της πίττας.
Οι Ξηρολιβαδιώτισσες συμμετείχαν στην γιορτή με τις πίτες τους, που με ιδιαίτερο μεράκι, ξεχωριστή τεχνική και παλιές
παραδοσιακές οικογενειακές συνταγές ετοίμασαν. Οι πίτες εκτέθηκαν σε μεγάλες τραπεζαρίες στην αυλή του Πολιτιστικού Κέντρου και αφέθηκαν στον θαυμασμό των Ξηρολιβαδιωτών και των πολυπληθών φίλων του χωριού που παρευρέθηκαν στην εκδήλωση, πριν μοιραστούν δίνοντας την ξεχωριστή γευστική διάσταση της παράδοσης.

Στην Γιορτή της Πίτας συμμετείχαν με γευστικότητες δημιουργίες τους οι Σοφία Κόγια (χορτόπιτα), Καραγεωργίου Νιόβη (τυρόπιτα), Καραμήτρου Χρύσα (τυρόπιτα), Δήμητρα Χασιώτη (τυρόπιτα), Αννα Τίκα (κολοκυθόπιτα), Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου (τυρόπιτα), Μαριοάρα Καραγιάννη (τυρόπιτα), Ευδοξία Αράβα (κρεμόπιτα), Λίτσα Μπαζάκα (χορτοπιτα), Βάσω Χατζημασούρη (πρασόπιτα), Ιφιγένεια Γκαγκανιάρα (γαλατόπιτα), Φωτούλα Κουτόβα (τυρόπιτα), Κίκα Γιαγκούλα (τυρόπιτα), Άννα Ευθυμίου (τυρόπιτα), Δέσποινα Αράβα (αυγοτυρόπιτα), Μαίρη Χασιώτη (πρασόπιτα), Λίλιαν Ντέλλα (τσουκνιδόπιτα), Κατερίνα Ζαρκάδα (τυρόπιτα), Ειρήνη Πασχαλάκη ( πίτα μάρσινα), Μαρία Ελευθεριάδου (χορτόπιτα), Λιάνα Παππαγιαννούλη (γαλατόπιτα), Καλλιρόη Χασιώτη (χορτόπιτα), Βούλη Καφέ (τυρόπιτα), Ελευθερία Νάκα (τυρόψωμο και γαλατόπιτα), Κορνηλία Μπέλλα (λαπατόπιτα και μπομπότα), Αλεξάνδρα Μουρτζίλα (κολοκυθόπιτα), Μαρία Αράπη (γαλατόπιτα), Δέσποινα Πίκου (γαλατόπιτα), Ελένη Χριστοφορίδου (παστουρμαδόπιτα), Ευμορφία Αυτζή (τυρόπιτα), Κατερίνα Ψιψίκα (τυρόπιτα), Ευδοξία Μιχαηλίδου (κολοκυθοτυρόπιτα).
Το μοίρασμα των πιτών σε όλους τους παρευρεθέντες συνοδεύτηκε με ατομικά γιαούρτια becel προσφορά του διαιτολόγου Αθανασίου Τόπη και της εταιρίας ΕΛΑΪΣ.

Τούς παρευρισκόμενους χαιρέτισε η Γ.Γ. του ΠΟΞ Τασούλα Κόγια η οποία αναφέρθηκε στην παράδοση της ξηρολιβαδιώτικης πίτας και στην συνέχεια παρουσίασε τις συμμετοχές. Χαιρετισμό απηύθυνε και ο Ταμίας του ΠΟΞ Γιάννης Τσιαμήτρος που επιμελήθηκε το μουσικοχορευτικό πρόγραμμα της εκδήλωσης. Η εκδήλωση υποστηρίχθηκε τεχνικά από ομάδα που συντόνισε το μέλος του Δ.Σ. του ΠΟΞ Γιώργος Γεωργίου.

Η γιορτή της πίτας ολοκληρώθηκε με το παραδοσιακό γλέντι στον χώρο του Πολιτιστικού Κέντρου Ξηρολιβάδου, στο οποίο δικαιωματικά πρωτοστάτησαν οι γυναίκες του χωριού.

Λίλιαν Ντ.

Αποκριάτικα έθιμα

ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΑ ΕΘΙΜΑ. ΠΑΤΡΑ.Το πατρινο καρναβάλι μετρά γύρω στα 180 Χρονια ιστοριας.Τις παρελασεις απαρτιζουν μεγαλα αποκριατικα αρματα που σατιριζουν καταστάσεις και προσωπα των ημερων μας.Ενα πατρινο γνωστο εθιμο ειναι και τα λεγομενα Μπουρμπουλια. Οι γυναικες μεταμφιεζονται σε ντομινο κρυβωντας το προσωπο τους και το σωμα τουςωστε να εχουν την επιλογη του καβαλιερου του,και συμετεχουν σε απογευματινους χορους.ΝΑΞΟς.Το εθιμο αυτού
του νησιού είναι οι κουδουνάτοι ανθρωποι δηλ. με κάπα και κουκούλα οι οποίοι περιφέρονται στους δρομους του νησιου κάνοντας πολλύ θορυβο .Κυκλοφορούν επισης ο γερος ,η γρια και η αρκουδα.
ΚΕΡΚΥΡΑ.Σαλπιγκτες και τυμμπανιστες περιφερονται στους δρομους του νησιου προκειμενου να αναγγειλουν τον τον ερχομο του σιορ καρναβαλου.ΘΗΒΑ. Στη θηβα γινεται η αναπαράσταση του βλάχικου γάμου ,αυτο γίνεται την καθαρά Δευτέρα .ΙΩΑΝΝΙΝΑ .Την τελευταια Κυριακη της αποκριας γιορταζουν οι τζαμάλες.Αυτες ειναι μεγαλες φωτιες οπου πληθος μεταμφιεσμενων χορευουν γυρω τους σε διπλες σειρες.ΜΑΚΕΔΟΝΊΑ.Κάθε χρόνο γίνονται οι Κουδουνοφόροι τράγοι ειναι ομάδες μεταμφιεσμένων ντυμένοι με μαυρες γιδοπροβιές και τέσσερα μεγάλα κουδούνια τραγουδούν και περιφέρονται στους δρόμους . ΝΑΟΥΣΑ .Οι μπουλες ειναι παλιο εθιμο ,αποκριατικο της Ναουσας .Την μπουλα την υποδυεται ενας νεος αντρας ο οποιος ειναι ντυμενος με γυναικια ρουχα καιοδηγουμενος απο ανύπαντρους άντρες αποβάλλει την γυναικία ενδυμασια .Επίσης υπαρχει και συνοδεία μουσικων οργάνων.Στο μπουλουκι απο παλιά επαιρναν μερος και μικρά αγόρια.

ΑΠΟΚΡΙΕΣ

Ήρθαν πάλι οι αποκριές.Απόκριες ονομάζονται οι τρεις εβδομάδες πριν από τη Μεγάλη Σαρακοστή. Ονομάστηκε έτσι, επειδή τη περίοδο αυτή, συνηθίζεται να μην τρώνε κρέας οι Χριστιανοί, δηλαδή «να απέχουν από κρέας». Λέγεται επίσης απόκριες, Απόκρεω, της Τυροφάγου, γιατί την εβδομάδα αυτή τρώνε μόνο γαλακτοκομικά και όχι κρέας, για να προετοιμαστούν σιγά - σιγά για τη νηστεία της Σαρακοστής. Τις μέρες αυτές γίνετε και το έθιμο της μεταμφίεσης ή μασκαρέματος Όπου γίνονται διάφορα πράγματα : στην Πάτρα γίνεται το Πατρινό Καρναβάλι που έχει τις ρίζες του από το 19 αιώνα , στη Θήβα αναπαριστάται ο Βλάχικος γάμος που συνεχίζεται εώς σήμερα και αρχίζει την τσικνοπέμπτη , στην Κοζάνη γίνεται το έθιμο του φανού κατά το οποίο ανάβουν και υπαίθρια γλέντια στήνονται σε διάφορες γειτονιές της πόλης,στην Κολωνία και άλλες πόλεις του Ρίνου και στην Γερμανία το καρναβάλι είναι σημαντικό κομμάτι της τοπικής παράδοσης και της κριτικής εναντίον της πολιτικής , επίσης σημαντικό καρναβάλι παρουσιάζουν η Βενετία και η Νίκαια στη Γαλλία. To καρναβάλι του Ρίο ντε Τζανέιρο θεωρείται το μεγαλύτερο του κόσμου και πολυπληθέστερο σε μια φαντασμαγορική κάθε φορά παρουσίαση όπου συνδυάζεται με παραδοσιακούς ξέφρενους χορούς όπως η σάμπα.

Καρναβάλι!!!

Πλησίασαν και τα καρναβάλια και όλοι σκεφτόμαστε τι να ντυθούμε. Λοιπόν υπάρχει τρόπος για να βρούμε στολές χωρίς να πληρώσουμε τίποτα. Μπορούμε να κάνουμε στολές από το σπίτι μας με δικά μας ρούχα και δικά μας καλλυντικά. Έτσι δε θα χρειαστεί να βάλουμε τους γονείς μας σε έξοδα!!!

Ψάξτε σε ντουλάπες,και συνδυάστε τα πιο αταίριαστα ρούχα..Βάλτε μια μάσκα και πάρτε σαν πολεμοφόδια κάθε φορά που θα βγαίνετε έξω,το κέφι,το γέλιο,το χιούμορ σας και εξορμήστε όπου μπορείτε..Μέσα στη μαυρίλα των καιρών όλα αυτά μπορούν να σας κάνουν να νιώσετε καλύτερα!!!!


Βέρα Ο.

Τσικνοπέμπτη!!!

Σήμερα όπως ξέρει ο κόσμος είναι Τσικνοπέμπτη. Όλες οι οικογένειες μαζεύονται στα σπίτια τους ή βγαίνουν έξω για να τσικνίσουν. Καθιερώθηκε αυτή τη μέρα λόγο ότι τη Τετάρτη και την Παρασκευή είναι μέρες που δεν τρώμε κρέας και έτσι τσικνίζουμε την Πέμπτη.Την μέρα αυτή την γιορτάζουν και οι φτωχοί. Επίσης προετοιμάζονται σήμερα τρώγοντας κρέας γιατί πλησιάζει η νηστεία της Σαρακοστής.

Βέρα Ο.

Ένα άρθρο για την Εύξεινο λέσχη Βέροιας(συνοπτικά)

Το άρθρο που μου άρεσε ήταν σχετικά με τα εγκαίνια της Εύξεινου λέσχης Βέροιας που τώρα βρίσκεται στο Πανόραμα. Παλιά ,πριν χτιστεί αυτό το κτήριο,η Ευξεινος λέσχη Βεροιας βρισκόταν κοντά στην Πλατεία Ωρολογίου.
Ειναι ένα ευρύχωρο κτήριο ,που χωράει πάρα πολύ κόσμο και μας διευκολύνει στις διαφοερες δραστηριότητές μας..

Πέρα απο το κτήριο θα έπρεπε να πω ότι λατρεύω τους χορούς και περισσότερο τους ποντιακούς αλλά και τα ήθη και τα έθιμα μας (σαν πόντια που είμαι) και θελω να κρατάω επαφή με τις ρίζες μου..
Πιστέυω ότι είναι καλό για όλους μας να ερχόμαστε σε επαφή με το χτες και τις ρίζες μας και να κρατάμε ήθη και έθιμα που χανονται με το χρόνο

Ειρήνη Τσ..

'Ξύπνα Περδικομάτα Μου'Παραδοσιακός τσάμικος

Ελληνικός χορός μόνο για άντρες..Ο πρώτος κρατάει όλο το χορό ενώ ο δευτερος πρέπει να έχει τη δύναμη και την αντοχή να κρατήσει το βάρος του πρώτου καθώς στην κυριολεξία κρατιέται απο το χέρι του για να κάνει τις φιγούρες ..Οι φιγουρες είναι αυτές που εντυπωσιάζουν και τραβουν τα βλέμματα

Οι Οιωνοί και οι προλήψεις της Πρωτοχρονιάς

Λίγο καθυστερημένα βέβαια αλλά ας δουμε μερικές από τις προλήψεις στη χώρα μας.

Ό,τι κάνεις την Πρωτοχρονιά, θα το κάνεις όλο το χρόνο!

Η δοξασία λέει πως ό,τι μας συμβεί την πρώτη μέρα του χρόνου, θα μας ακολουθεί ολόκληρη τη χρονιά! Για το λόγο αυτό, αποφεύγουμε να δανείσουμε λεφτά, να πληρώσουμε χρέη, να τσακωθούμε με τους αγαπημένους μας, να γκρινιάξουμε ή να μιζεριάσουμε, με το σκεπτικό ότι αν δεν κάνουμε όλα αυτά την πρωτοχρονιά, ίσως να μην μας «καταδιώκουν» για όλο το χρόνο!

Κρεμάστε έξω από το σπίτι σας αγριοκρεμμύδα!

Η αγριοκρεμμύδα πρέπει να κρεμιέται στην εξώπορτα του σπιτιού την παραμονή της Πρωτοχρονιάς. Θεωρείται σύμβολο αναγέννησης και υγείας, αφού συνεχίζει να βγάζει νέα φύλλα, ακόμη κι όταν αν τη βγάλεις από τη γη! Όσο περισσότερα βγάλει, τόσο καλύτερη θα είναι η χρονιά, αφού η αγριοκρεμμύδα θα έχει μεταδώσει τη ζωτική δύναμή της, στο σπιτικό.

Το περιστέρι που φέρνει υγεία και τύχη

Το να επισκεφτεί το μπαλκόνι ή την αυλή του σπιτιού ένα περιστέρι την Πρωτοχρονιά, θεωρείται σημάδι υγείας και καλοτυχίας. Αν μάλιστα το περιστέρι μπει μέσα στο σπίτι, τότε οι κάτοικοί του θα πρέπει να νιώσουν ιδιαιτέρως ευλογημένοι για τον νέο χρόνο.

Τι δείχνει ο καιρός της Πρωτοχρονιάς

Σε πολλά μέρη της ορεινής κυρίως Ελλάδας, ο καιρός της Πρωτοχρονιάς ερμηνεύεται ως «σημάδι» από τους ντόπιους. Ο καθαρός ουρανός το ξημέρωμα της 1ης Ιανουαρίου, προμηνύει μια «καθαρή χρονιά», χωρίς ασθένειες. Το χιόνι επίσης, ερμηνεύεται ως «καλό σημάδι» και από αυτήν την λαϊκή αντίληψη πηγάζει η ρήση «άσπρη μέρα, άσπρος χρόνος».

Στη Βόρεια Ελλάδα, σε κάποια χωριά οι κάτοικοι την νύχτα της Πρωτοχρονιάς, αφήνουν ανοιχτή τη βρύση του χωριού, για «να τρέχει η τύχη, σαν το νερό», ενώ στη νησιωτική χώρα, θεωρούν θετικό σημάδι να φυσάει βοριάς την πρώτη μέρα του χρόνου.
javascript:void(0)
Πηγή Πύλες tv